سایت خبری تحلیلی صبح دیگر | صبح دیگر

کد خبر: ۹۵۰
تاریخ انتشار: ۴۱ : ۱۶ - ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۶
مژده لاریجانی: دستاوردهای دولت تدبیر و امید در حوزه ورزش را می توان به دو بخش سخت افزاری و نرم افزاری تقسیم کرد. در بخش سخت افزاری سیاست گذاری کلان وزارت ورزش بر تکمیل طرح های موجود و کلنگ زنی شده و پرهیز از تصویب پروژه های متعدد و تبلیغاتی بوده است. افتتاح طرح های بزرگی همچون ورزشگاه 75 هزار نفری نقش جهان اصفهان، ورزشگاه 50 هزار نفری پارس شیراز و چندین طرح ملی و استانی بزرگ و کوچک دیگر در راستای همین سیاست در دولت یازدهم صورت گرفته که کارنامه ای متمایز را برای دولت نسبت به گذشته به جا میگذارد. در بعد نرم افزاری و یا ورزش همگانی و قهرمانی اما پیچیدگی های کار به مراتب فراتر از ساخت و تکمیل پروژه های عمرانی و ساخت و ساز بوده هست. مهمترین سیاستی که وزارت ورزش طی چهار سال گذشته اتخاذ کرد، تغییر رویکرد نسبت به ورزش و عناصر مرتبط با آن بود به طوری که استفاده ابزاری از این حوزه جای خود را به تخصص گرایی و برنامه محوری داده است. اینکه ورزش و صندلی های مدیریتی مرتبط با آن تبدیل به عادتی همیشگی در مدیریت کلان کشور شده بود که در چهار سال گذشته دولت یازدهم تلاش کرد از این رویکرد فاصله بگیرد. از جمله مهمترین نمودهای این تغییر رویکرد را میتوان در انتخابات فدراسیون های ورزشی و کمیته ملی المپیک دید که به وضوح در چهار سال گذشته شکل واقعی انتخابات به خود گرفته و از انتصابات فرمایشی گذشته در آن دیگر خبری نیست. فراموش نکرده ایم دورانی را که کاندیدای مورد حمایت سازمان تربیت بدنی یا وزارت ورزش در هر انتخاباتی شرکت می کرد، رقبا محکوم به شکست بودند اما خلاف این رویه در دولت یازدهم بارها و بارها اتفاق افتاد و چهره هایی بر خلاف نظر دولت سکان هدایت فدراسیون ها و هیئت های استانی و حتی کمیته ملی المپیک را به دست گرفتند. در عرصه ی باشگاهی اما تاثیر اصلی دولت بر ساماندهی باشگاه های بزرگ تحت حمایت خود به معرض نمایش گذاشته شد و آن جایی بود که دو تیم دولتی پرسپولیس و استقلال پس از قرار گرفتن زیر نظر وزارت ورزش و جوانان به طور کامل و منتفی شدن خصوصی سازی پس از سالها تلاطم و کسب نتایج بحرانی به دوران اوج خود بازگشته و تبدیل به دو مدعی اول و اصلی فوتبال ایران همچون سالهای دور شدند. از دوران قدرت نمایی همزمان پرسپولیس و استقلال آنقدر گذشته که برای حافظه ی عمومی تبدیل به نوستالوژی شده است اما در این دولت این خاطره دوباره رنگ واقعیت به خود گرفته و یکی از تیم ها قهرمان شده و دیگری نایب قهرمان باشگاه های کشور را کسب کرده است. به جز باشگاه های تحت مدیریت وزارت ورزش در مورد سایر باشگاه ها نیز دولت سیاست های قابل دفاعی را در پیش گرفته و جلوگیری از جابجایی و فروش امتیاز فله ای تیم های باشگاهی به استان های مختلف از جمله ی آن بوده است.
دستاوردهای دولت تدبیر و امید در حوزه ورزش را می توان به دو بخش سخت افزاری و نرم افزاری تقسیم کرد.

در بخش سخت افزاری سیاست گذاری کلان وزارت ورزش بر تکمیل طرح های موجود و کلنگ زنی شده و پرهیز از تصویب پروژه های متعدد و تبلیغاتی بوده است. افتتاح طرح های بزرگی همچون ورزشگاه 75 هزار نفری نقش جهان اصفهان، ورزشگاه 50 هزار نفری پارس شیراز و چندین طرح ملی و استانی بزرگ و کوچک دیگر در راستای همین سیاست در دولت یازدهم صورت گرفته که کارنامه ای متمایز را برای دولت نسبت به گذشته به جا میگذارد. 

در بعد نرم افزاری و یا ورزش همگانی و قهرمانی اما پیچیدگی های کار به مراتب فراتر از ساخت و تکمیل پروژه های عمرانی و ساخت و ساز بوده هست.

مهمترین سیاستی که وزارت ورزش طی چهار سال گذشته اتخاذ کرد، تغییر رویکرد نسبت به ورزش و عناصر مرتبط با آن بود به طوری که استفاده ابزاری از این حوزه جای خود را به تخصص گرایی و برنامه محوری داده است. اینکه ورزش و صندلی های مدیریتی مرتبط با آن تبدیل به عادتی همیشگی در مدیریت کلان کشور شده بود که در چهار سال گذشته دولت یازدهم تلاش کرد از این رویکرد فاصله بگیرد.

از جمله مهمترین نمودهای این تغییر رویکرد را میتوان در انتخابات فدراسیون های ورزشی و کمیته ملی المپیک دید که به وضوح در چهار سال گذشته شکل واقعی انتخابات به خود گرفته و از انتصابات فرمایشی گذشته در آن دیگر خبری نیست. فراموش نکرده ایم دورانی را که کاندیدای مورد حمایت سازمان تربیت بدنی یا وزارت ورزش در هر انتخاباتی شرکت می کرد، رقبا محکوم به شکست بودند اما خلاف این رویه در دولت یازدهم بارها و بارها اتفاق افتاد و چهره هایی بر خلاف نظر دولت سکان هدایت فدراسیون ها و هیئت های استانی و حتی کمیته ملی المپیک را به دست گرفتند.

در عرصه ی باشگاهی اما تاثیر اصلی دولت بر ساماندهی باشگاه های بزرگ تحت حمایت خود به معرض نمایش گذاشته شد و آن جایی بود که دو تیم دولتی پرسپولیس و استقلال پس از قرار گرفتن زیر نظر وزارت ورزش و جوانان به طور کامل و منتفی شدن خصوصی سازی پس از سالها تلاطم و کسب نتایج بحرانی به دوران اوج خود بازگشته و تبدیل به دو مدعی اول و اصلی فوتبال ایران همچون سالهای دور شدند. از دوران قدرت نمایی همزمان پرسپولیس و استقلال آنقدر گذشته که برای حافظه ی عمومی تبدیل به نوستالوژی شده است اما در این دولت این خاطره دوباره رنگ واقعیت به خود گرفته و یکی از تیم ها قهرمان شده و دیگری نایب قهرمان باشگاه های کشور را کسب کرده است.

به جز باشگاه های تحت مدیریت وزارت ورزش در مورد سایر باشگاه ها نیز دولت سیاست های قابل دفاعی را در پیش گرفته و جلوگیری از جابجایی و فروش امتیاز فله ای تیم های باشگاهی به استان های مختلف از جمله ی آن بوده است.

در ورزش همگانی وزارت ورزش و جوانان توانست مشارکت مردم را در فعالیت های ورزشی از ده درصد در سال 92 به 21 درصد در سال 95 برساند و گام بلندی در توسعه ورزش همگانی و نفوذ آن به میان خانواده های ایرانی بردارد. مرکز آمار ایران هم در سال 94 از افزایش سهم ورزش در اوقات فراغت مردم از 12 به 16 دقیقه در روز خبر داد.

تشکیل بزرگترین کاروان تاریخ ایران در المپیک، قهرمانی در رشته های مختلف تیمی و انفرادی در سطح قاره ای و جهانی، صعود تیم ملی والیبال برای اولین بار در تاریخ به المپیک، صعود تیم ملی فوتبال برای چهارمین بار به جام جهانی و صعود قریب الوقوع این تیم برای پنجمین بار به همین جام، تکریم قهرمانان و پرداخت پاداش های معوقه سال های گذشته و رسیدگی به پیشکسوتان ورزش، موفقیت در عرصه ی دیپلماسی ورزشی و موافقت با پوشش بانوان بسکتبالیست ایران از سوی فدراسیون جهانی از جمله دیگر دستاوردهای ورزش در چهار ساله ی دولت یازدهم بوده است که ورزش در مجموع نشان می دهد حوزه ای که در گذشته حیاط خلوت سیاسیون و محل آزمون و خطای مدیران دولتی بوده است، این بار تبدیل به نقطه قوتی برای عملکرد دولت و کارنامه ی آن شده است.
نام:
ایمیل:
* نظر: