سایت خبری تحلیلی صبح دیگر | صبح دیگر

کد خبر: ۱۵۴۰
تاریخ انتشار: ۵۴ : ۱۶ - ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۶
سجاد افشاریان در گفت‌وگو با صبح دیگر:
خواسته‌ی من این است که تمامی مردم در صحنه بیایند و متحد باشند. آن دسته از کسانی که ممکن است تصمیم‌شان بر رأی ندادن باشد، به زعمِ من این رأی ندادن هیچ اعتراضی به حساب نمی‌آید و هیچ فایده و پیش بَرندگی ندارد. دوست دارم آن‌ها بیایند رأی بدهند. چراکه اگر افرادی انتخاب شوند که اصلح نیستند، قطعاً به دو روش رأی می‌آورند؛ یکی کسانی که به آنها رأی می‌دهند و دوم به خاطر تعداد زیادی که کلاً رأی نمی‌دهند.

سجاد افشاریان در گفت‌وگو با صبح دیگر:

• چه برآیندی از دولت آقای روحانی و دولت یازدهم در چهار سال گذشته دارید؟
من می‌توانم نتیجه برآیندم را بگویم و آن‌ هم این است که من هم‌چنان در انتخابات شرکت می‌کنم و قطعاً به آقای روحانی رأی می‌دهم؛ به این دلیل که ما در سال‌‌های پشت سر، اتفاقات خوبی را تجربه نکرده‌ایم. اعتقاد من این است که ما اعتبارمان را از یکدیگر می‌گیریم، منش و رفتارمان را. ما مبانی ارتباطی‌مان را از یکدیگر یاد می‌گیریم. سال‌ها مبانی ارتباطی یا منش گفت‌وگو و محاوره‌ی دولتمردان ما دچار یک ادبیات پرغلط و دست‌و‌پا شکسته‌ای بود. حتی شاهد آن بودیم که در بعضی موارد تنه به لمپنیزم می‌زد؛ وقتی هم این مسئله از رأس مملکت اتفاق می‌افتاد، در تمامی بخش‌ها جاری می‌شد. همین می‌شد که همه به خودشان اجازه می‌دادند در هر سِمتی که هستند و با هر جایگاهی که دارند، از دست بالاترین مقام اجرایی مملکت نگاه کنند و هرطور که دلخواه‌شان بود برخورد کنند. که من فکر می‌کنم در دوره‌ی آقای روحانی که دولتِ خیلی پرمشکلی را از دوره‌ی قبل خود تحویل گرفته بود، با کسانی که در دولت آقای روحانی وجود دارند که نمونه‌ی شاخص آن‌ها آقای ظریف است، تمامی این‌ها رفته رفته ترمیم شد. 
• شما چه توقعات و مطالباتی از دولت دوازدهم و آقای روحانی دارید؟
من به واقع دوست دارم که دستگاه نظارتی دقیقی وجود داشته باشد. و این نظارت درعرصه‌ی فرهنگ و هنر، بر کسانی که صاحب منصب می‌شوند هم وجود داشته باشد؛ ولو این‌که در زیرشاخه‌‌های تصمیم‌گیرنده‌ی فرهنگ و هنر این مملکت باشند. چون هنوز که هنوز است من فکر می‌کنم از دوره‌ی قبل کسانی باقی مانده‌‍اند که نمی‌دانند چه پیشینه و تاریخی، و ادامه‌ی فرهنگ و هنر چه سرزمینی دارد به دست آنها رقم می‌خورد. دولت دوازدهم در تمامی بخش‌ها نگاه دقیقی در انتخاب مدیران و وزرا صورت دهد، به خصوص وزیر فرهنگ و هنر.
• و نظرتان در مورد مجوزهایی که درحوزه‌ی فرهنگ چه در خصوص فیلم و کنسرت و تئاتر لحاظ می‌شود که زمینه فعالیت شماست چیست؟
من در همین روزهای پایانی سال 95 و اوایل سال 96 کتابی را به چاپ رساندم در نشر چشمه که تا قبل از این شاید اصلا ممکن نبود. چون انتشاراتی که می‌خواستم با آن کار کنم در دوره‌‌های گذشته برای کارش مشکل به وجود می‌آوردند. یا فیلمی را بازی کردم و با آن شهرهای مختلف سفر داشته‌ام. من فکر می‌کنم شرایط نسبت به هشت سال پیش از دولت یازدهم، روز به روز بهتر شده است. اما دلم می‌خواهد فرهنگ و هنر از این چند قطبی شدن در بیاید. فرهنگ این مملکت یک قانون داشته باشد، یک قانون شاخص و یک صدای تأثیرگذار. نه این‌که من برای «مفت‌آباد» به مشهد سفر کنم، بعد در نقد و بررسی فیلمم تماماً با گلایه‌‌های مردم مشهد مواجه می‌شوم مبنی بر این‌که چرا ما نمی‌توانیم اینجا کنسرت برگزار کنیم، چرا ما نمی‌توانیم رخدادهای تاثیرگذار فرهنگی‌ای که در پایتخت برگزار می‌شود را هم‌زمان در مشهد داشته باشیم و چرا این‌قدر مجوز گرفتن در شهرهای مختلف _خاصه مشهد یا اصفهان_ دچار تناقض است. یعنی کارهایی که در پایتخت با مجوز اجرا شده، در شهرهای دیگر نمی‌توانند مجوز داشته باشند. دلم می‌خواهد از این چند صدایی در دولت جدید خارج شویم و به یک صدای واحد برسیم.
• چه نمره‌ای به دولت آقای روحانی در چهار سال گذشته می‌دهید؟
من چه به عنوان کسی که برنامه پر بیننده‌ای را در تلویزیون می‌نوشتم، چه به عنوان نویسنده‌‌ای که با تار و پود جامعه خود عجین بوده‌ام، و طی آن سعی کردم یک نگاه جامعه‌شناختی کاملی را داشته باشم، از نظر خودم و بر اساس بینشی که دارم، تماماً نمره‌ی قبولی به دولت آقای روحانی می‌دهم. چون دولتی است که پیشرفت، صعود و بهتر شدن تدریجی حالِ خوب آن را احساس کردم. دولتی نیست که درجا بزند. دولتی است که اگر دولت اصلاحات نام می‌گیرد واقعا بر اصلاحات پایبند است و این‌ها مزایای بسیار زیادی است. 
خواسته‌ی من این است که تمامی مردم در صحنه بیایند و متحد باشند. آن دسته از کسانی که ممکن است تصمیم‌شان بر رأی ندادن باشد، به زعمِ من این رأی ندادن هیچ اعتراضی به حساب نمی‌آید و هیچ فایده و پیش بَرندگی ندارد. دوست دارم آن‌ها بیایند رأی بدهند. چراکه اگر افرادی انتخاب شوند که اصلح نیستند، قطعاً به دو روش رأی می‌آورند؛ یکی کسانی که به آنها رأی می‌دهند و دوم به خاطر تعداد زیادی که کلاً رأی نمی‌دهند. واقعاً همه همدل باشند و واقعیت‌ها را ببینند. به هرحال تمامی دولت‌ها ممکن است که مشکلاتی  و نقایصی داشته باشند، من فکر می‌کنم در دولت یازدهم آقای روحانی نیمه پر لیوان خیلی مشهود است.

خبرنگار: شیما شرافتی
نام:
ایمیل:
* نظر: